نوروز پیروز

امیدوارم امسال سا ل خوبی براتون باشه، سالی مملو از موفقیت های کاری به همراه شادی و سلامتی. 

تو پست قبلی قول داده بودم که بگم چطور دم عیدی صا حب یه جفت جوجه قناری با 2 تا جوجه فندقی شدیم حالا الوعده وفا :

ماجرا از یک روز سرد زمستانی شروع شد ، شوی دلبندم یهو هوس خریدن قناری به کله مبارکشان زد حالا چطور؟

آها باید اعتراف کنم که مسیر ما هر کجای شهر باشه فرقی نمی کنه با لاخره سر از محله جک و جونور فروشی شهرمون در می آریم و به همه جا سرک میکشیم ، خلاصه تو همین روزا بود که چشمان تیز بین شویم به قفس قناری های آوازه خوان در ردیف بالای فروشگاه افتاد و ...............

بله خلاصه در راه برگشت به خانه شوی دلبندم از آنچه در سر داشت با من شور بکرد و از آنجایی که یافته بود من سرم درد میکنه واسه این جور کارا یا به عبارتی واسه اینجور کارا سر قفلی میدم فکرش را باز گو بکرد.

راستش یکی از اتاق خوابهای ما شده محل نگه داری پرندگان و واقعا دیگه هیچ جایی رو در و دیوار این اتاق نمونده به هر حال سرتونو درد نیارم مخالفتهای من به دلیل کمبود جا مقبول نیوفتاتد ودر این مبارزه شوی دلبندم پیروز شدن .

نمی دونم که این چه حکمتیه که هر پرنده ای که وارد خونمون میشه فکر بچه بزرگ کردن از سرش می پره و یا شایدم رو پیشونی من نوشته مسوول شیر خوارگاه آمنه که این حیونوا از بچشون میگذرن و زحمت بزرگ کردنشون به گردن من میوفته.

اون روز که این پرنده ها به منزل ما تشریف فرما شدن به شویم گفتم که چه جوجه های خوشگلی این جوجه ها مال من.

نمی دونستم که این حیوون زبان بسته زبان آدمیزاد سرش میشه خلاصه از اون لحظه دیگه به جوجه هاش غذا نداد که نداد.

حالا من موندمو 2 تا جوجه قناری فسقلی که البته یکیشون به دلیل مشکلات تنفسی به دیار باقی شتافت.

حالا تقریبا یه دو هفته ای میشه که من و شوی مهربانم به این جوجه قناری که اسمش ژوژو هست با سرنگ غذا میدیم فقط بدیش اینه که تو این روزای عید حسابی بخاطر این فسقلی خونه نشین شدیم.

نا گفته نمونه که مادر مهربان ژوژو حالا 5 تا تخم گذاشته و امیدوارم که ایندفعه خودش جوجه هاشو بزرگ کنه.

 اینم چند تا عکس از ژوژو.