تشخيص جنسيت:

بالاي نوك مرغ عشق يعني جايي كه سوراخ هاي بيني هستن اگه به رنگ آبي تيره باشه مرغ عشق نره و اگه آبي روشن يا قهوه اي باشه مرغ عشق مادست.

ولي اگه مرغ عشقتون ابلقه (ابلق سبز و زرد) اونوقت كار يه كم سخت ميشه, تو اين مرغ عشق ها بالاي نوك پرنده نرآبي روشن يا آبي  متمايل به بنفش و بالاي  نوك پرنده ماده قهوه ايه.

 اصولا تشخيص جنسيت در مرغ عشقها قبل از اينكه به بلوغ برسن كار سختيه.

جفت گيري:

فكر نكنين  به محض اينكه يه جفت براي مرغ عشقتون تهيه كردين همه چي حله و به زودي صاحب جوجه مرغ عشق ميشين, نه به اين سادگي نيست.

 اول بايد عروسو راضي كنيد, بعد اگه جواب بله داد, اونوقت اول براشون نامزدي بعد يه خونه و سر آخر عروسي بگيرين.

در آشناييه اوليه مرغ عشق نر به سمت ماده ميره و سعي ميكنه كه نظر پرنده ماده رو جلب كنه , مرغ عشق ماده هم به نر اجازه مي ده كه پيشش بشينه و ازش استقبال ميكنه.

بعد از اينكه به هم عادت كردن بيشتر به هم نزديك ميشن و مرغ عشق ماده به نر اجازه ميده كه سرشو بخارونه و براي تشكر همين كارو مرغ عشق ماده براي نر انجام ميده.

بعد از اين مرحله مرغ عشق نر سعي ميكنه كه به ماده دونه بده و چندين بار در روز اين كارو انجام ميده.

بعد از چند ماه هر دو براي جفت گيري آماده مي شن .

نكته:

وقتي ديدين كه مرغ عشق هاتون به هم عادت كردن توي قفس لونه بذارين , در غير اين صورت جفت گيري نمي كنن و يا اگه جفت گيري انجام بشه و ماده تخم بذاره هيچوقت رو تخم ها نمي خوابه و يا ممكنه كه تخم ها رو بشكنه.      

بعد از گذاشتن لونه, مرغ عشق ماده خيلي كنجكاوي ميكنه و با احتياط به طرف لونه ميره و سرشو كم كم وارد لونه ميكنه , و آروم آروم ميره تو لونه معمولا اين كارو خيلي با احتياط انجام ميده.

خوب حالا موقع عروسيه.

مرغ عشق نر قبل از جفت گيري هيجان زده ميشه, پرهاي سرشو پوش ميكنه, مدام از يه تيرك به تيرك ديگه مي پره, نوكشو به قفس ميزنه و تخم چشمش كوچيك ميشه.

بعد از جفت گيري پرنده ماده همش ميره تو لونه و پرنده نر به اون دونه ميده .

اگه ماده آماده باشه چند بار در روز نزديك تخم گذاري جفت گيري مي كنن.

تو اين دوران مرغ عشق ماده بيشتر از قبل كف دريا ميخوره, مدفوعش  آبكي و مقدارش زياد ميشه و رنگ بيني هم روشنتر ميشه.

تاثير نور:

نور ميتونه يه عامل تحرك كننده براي جفت گيري باشه. هر چه قدر  مدت زمان نور اتاق, بيشتر باشه مرغ عشق ها بيشتر علاقه مند به جفت گيري ميشن.

 تخمگذاري:

معمولا مرغ عشق ماده 4 تا 6 تخم ميذاره و فاصله تخم گذاري 1 يا 2 روز در ميانه و به محض گذاشتن اولين تخم بي وقفه روي تخمها ميخوابه, در اين فاصله مرغ عشق نر سرشو به منظور دونه دادن داخل لونه ميبره و به جفتش غذا ميده ولي اگه بي جهت و براي فضولي سرشو داخل لونه ببره مرغ عشق ماده جيغ ميكشه و حال مرغ عشق نر و جا مياره.

شما هم بهتره كه از اين صحنه عبرت بگيرين و بي جهت, در لونه مرغ عشقتونو باز نكنيد تا حيووني دچار اظطراب نشه.

پس از 18 روز ني ني مرغ عشق ها از تخم در ميان و شما ميتونين صداي سو تشونو بشنوين, در اين دوران مرغ عشق نر هم اجازه داره كه تو لونه بره و به جوجه ها غذا بده.

وقتي كه مرغ عشق نر ماده هر دو خارج لونه هستن مي تونين با احتياط در لونه رو باز كنين و اين كو چولو هاي زشتو ببينين.

چون فاصله در اومدن جوجه ها چند روزه ست بنا بر اين هميشه مراقب باشيد كه جوجه ها ي كوچكتر زير پاهاي جوجه هاي بزرگتر تحت فشار قرار نگيرن, اگه اينطوريه به آرومي جا بجاشون كنين.

اگه جوجه اي تو لونه مرده بود , بلا فاصله از لونه برش دارين.

از روز دهم پرهاي جوجه در مياد و در روز هيجدهم ميتونين با احتياط از لونه درشون بيارينو نازشون كنيد, و اگه مدفوع به پاهاشون چسبيده خيلي خيلي آروم سعي كنيد كه اونا رو از پاهاشون جدا كنين, اگه خيلي سفت بود يه ظرف آب ولرم بردارين  و به آرومي پاهاشونو بشوريد.

اگه مراقب نباشين  ممكنه كه باعث شكستگي پا ها شون بشين.

وقتي جوجه اي رو از قفس بر ميدارين و دوباره مي خواين بذارين سر جاش, اگه مادر تو لونه بود , هرگز جوجه رو از سوراخ لونه سر جاش نذارين چون مرغ عشق مادر ممكنه كه هيجان زده بشه و جوجه رو دشمن فرض كنه و اونو بكشه.  

 پيشنهاد من اينه كه اگه ميخواين جوجه ها رو ناز بدين, صبر كنين تا مادر از لونه در بياد اونوقت لونه رو از تو قفس بردارين, و با آرامش جوجه ه ها رو دونه دونه در بيارين و چك كنين و هر وقت كه كارتون تمام  شد دوباره جوجه ها رو با لونه تو قفس بذارين.

تو اين دوران شما بايد حسابي به مرغ عشق هاتون برسيد و هميشه آب و دونه و سبزيجات تازه در اختيارشون بذارين تا بتونن جوجه هاشونو خوب تغذيه كنن.

وقتي كه پرهاي جوجه ها كاملا در اومد, خود جوجه از لونه بيرون مياد و تو قفس گردش ميكنه, پرهاشو تميز ميكنه, ازميله هاي  قفس و تيرك بالا ميره و چند بار ميافته تا اينكه ياد بگيره كه چطور تعادل خودشو رو تيرك حفظ كنه .يه جوجه ممكنه كه چندين بار در روز از تو لونه در بياد و دوباره برگرده سر جاش, اين طبيعيه.

وقتي كه جوجه ها دونه خوردنو ياد گرفتن اونا رو از پدر و مادر جدا كنين و تو يه قفس ديگه بذارين.

چون مرغ عشق تخم ها رو با فاصله ميذاره جوجه ها هم ,كوچيكو بزرگ هستن, پس اگه يه جوجه خودش دونه ميخوره ميتونين تنها اونو  از والدين جدا كنين. اگه اين كارو نكنين جوجه بزرگ همش سر راه پدر و مادر مي مونه و از اونا به زور دونه مي گيره وگاهي اوقات هم پدر و مادر زير بار زور نميرن و جوجه رو حسابي نوك ميزنن, پس براي حفظ سلامتي جوجه اونو جدا كنين.

گاهي اوقات پدر وظيفشو به خوبي انجام نمي ده و همش بچه ها رو كتك ميزنه و ميخواد كه دوباره جفت گيري كنه ولي مرغ عشق ماده تا وقتي كه بچه هاشو بزرگ نكرده تمايلي به جفت گيري نداره, به اين دليل نر سعي ميكنه كه بچه ها رو بكشه اگه چنين چيزي از مرغ عشقتون ديدين خيلي زود پدرو تو يه قفس ديگه بذارين تا مادر به تنهايي جوجه هاشو بزرگ كنه. اگه مادر هم خسته شد و به بچه ها دونه نمي ده ديگه چاره اي جز اينكه خودتون جوجه ها رو دستي بزرگ كنين ندارين.

روش دستي بزرگ كردن هم به طور مفصل تو نوشته قبليم در مورد عروس هلندي تو ضيح دادم.

به هر حال تا جوجه ها كاملا  بزرگ بشن شما بايد دورادور اونا رو و همينطور مرغ عشقهاي والدو كنترل كنين.

يادتون نره وقتي كه يه حيوون  دارين شما مسوول حفظ سلامتي اون حيوون هستين و بايد به وظيفه تون عمل كنين.